Kijk, zo speel je meneer Bach uit Eisenach

Jan Wijn

Er is maar één pianoleraar in Nederland. En die is er ook niet meer want Wijn is dood. En behoeft geen krans. Wordt het eindelijk tijd voor een ander geluid? Misschien. Geen pianisten meer die vrijwel allemaal hetzelfde klinken? In Het Parool van 13 juli 2022 staat een artikel met als kop 'Jan Wijn was de leermeester van eigenlijk iedere Nederlandse toppianist' wat zo'n ergerlijke onzin is, dat de redactie van Tijd voor Tegengas heeft besloten nog 'ns keer duidelijk te maken dat a) er geen Nederlandse toppianisten bestaan en ook nooit zullen bestaan en b) dat alle pianisten die de deur plat hebben gelopen bij deze man bijna hetzelfde klinken. Maar misschien komt er nu wel verandering en die gewenste verandering is beslist dringend nodig. En dan staat er geschreven dat hij o.a. "beroemde" pianisten als Soerjadi en de broers Jussen piano leerde spelen. De eerstgenoemde is een volstrekt oninteressante pianist en buiten dat een irritante druiloor. Over de broers Jussen kan worden gezegd dat ze onmiskenbaar talent hebben en dat dit talent wordt uitgemolken door DGG en haar goed geoliede  publiciteitsmachinerie. Mazzel voor de broertjes dat ze bij het gele label zitten want dan zit je wel goed de eerstkomende decennia. Ieder jaar een of twee cd's afleveren - Russische muziek of Nederlands (wie zit er te wachten op werk van ene Leo Smit of Joey Roukens?) wat maakt het uit - gelikte foto op de cover van de boys (zou op de cover van de gay glossy Winq niet misstaan), tamtam op radio en tv, langdurig geslijm van die prutser Haffmans op radio 4 en ja hoor: de machine draait overuren en de kassa eveneens. En de mensheid maar denken dat we hebben te maken met twee héééle grote pianisten en wel van wereldniveau. Maar dat is niet het geval want pianisten - we hebben het niet over musici in het algemeen, maar specifiek over pianisten - van het niveau van, bijvoorbeeld, Daniil Trifonov of het Israelische wonderkind Yoav Levanon lopen in dit land niet rond. Hier hebben ze stuk voor stuk dezelfde leraar gehad en die heet(te) Jan Wijn. Het zou in andere landen ondenkbaar zijn maar hier in dit kleine landje met veel te veel conservatoria, zit al jaren de klad. En dat is nou precies de makke dat hier never nooit een pianist wordt afgeleverd die zich kan meten met bovenstaande fenomenen. Waarom hebben wij geen Vikingur Olafsson, geen Yefim Bronfman, geen Alexander Malofeev om maar 'ns een paar namen te noemen. Dat type pianisten loopt in deze contreien niet rond, nu niet, straks niet en nooit niet. 

En nogmaals, fantastisch goede, boeiende maar vooral hoogbegaafde pianisten komen uit Rusland. Luister op YT maar eens naar Alexandra Dogvan en je weet onmiddellijk waarover we het hebben. Daar kan geen Nederlandse pianist tegen op. En zeker niet die 172.000 die allemaal les hebben gehad van Jan Wijn. Hannes Minnaar, Ronald Brautigam, die vreselijke Soerjadi etcetera...onmogelijk om ze allemaal te noemen. Alsof er maar één leraar was in dit land. En kennelijk was dat het geval want je kan geen krant openslaan sinds de man dood is of Wijn wordt daarin gememoreerd als de pianist die 'noodgedwongen het wereldpodium moest opgeven' omdat de vierde vinger van zijn rechterhand een eigen leven begon te leiden maar gelukkig: 'lesgeven dempte de pijn'. Lieve God, het wereldpodium moest opgeven....wat een schaamteloos gezever. In de internationale pianowereld speelt Nederland geen enkele rol van betekenis. En om dan te beweren dat hij het 'wereldpodium' moest opgeven is lachwekkend en tegelijkertijd van een onverdraaglijke treurnis. 

Nog een voorbeeld: de laatste tijd probeert een aantal mensen Hans Henkemans in de schijnwerpers te zetten maar inmiddels is het licht al weer gedoofd. Was een beroemdheid maar niemand kende zijn naam. Speelde verdienstelijk Claude Debussy maar daar bleef het bij. Als je de Preludes Book 1 & 2 van Debussy hoort door Arturo Benedetti Michelangeli, dan vallen er veel pianisten af. W.o. Henkemans. Met zo'n beperkt repertoire bereik je het 'wereldpodium' ook niet. Neen dames en heren ook, het blijft marginaal en dus hopeloos. Voor pianisten, goede en vooral boeiende PIANISTEN, moet je in Rusland zijn. Tis niet anders. Daar bevinden zich de écht grote namen en de kweekvijver met pianisten raakt nimmer opgedroogd!

Rita Corita's kloon

Het heet Francis van Broekhuizen en 'het zingt' méér dan afschuwelijk. En is buiten dat ook zo vreselijk irritant in al'r gemaaktheid. Vergelijkt zichzelf met Maria Callas en dat terwijl ze niet in de schaduw mag en kan staan van deze grootheid. Uitgesproken schaamteloos om je op te trekken aan....het is de bekende terreur van de middelmaat. Meeliften wordt het ook wel genoemd. 

Zingen...nou ja, zingen, zingen..... Behalve dat steurinkje waren er andere hobby's. Deze kloon van Rita Corita vond macramé ook best wel leuk toentertijd weet-je-niet, en vooral kantklossen niet te vergeten...ze werd helemaal wild van patronen om op te klossen maar toch besloot ze op zekere dag te kiezen voor het zingen. Ja u hoort het goed: zingen. Toegegeven, ze is heus nog wel dol op spelletjes maar haar omgeving bleef maar zeuren: 'Kindje ga toch zingen...en liefst 13 meter downstairs  in de aardkorst! en haast je vooral niet om weer naar boven te komen...'

Nou ja, en wat doe je dan...dan gooi je op een gegeven moment de spelletjes in de open haard en kijkt  naderhand voldaan de kamer rond. En ze zag dat het goed was.
Haar grote voorbeeld is Florence Foster Jenkins en hoe vaak had ze niet gedacht 'wat jij uit je strot krijgt Jenkins, dat kan ik ook'. En daar had ze dit keer nou 'ns volkomen gelijk in. Onze Francis. Die van de Van Broekhuizentjes. Ja die. U kent ze wel. Neen? zegt u geen fluit? ook niet erg. U mist niks.
Het bleek echter al snel een GTVeetje: een Grote Tragische Vergissing.
Vol goede moed plaatste Francis een foto op een in der haast gefabriceerde website. Ze ligt er bevallig bij in een foeilelijke onesie van Addy van den K. die ze voor een heel zacht prijsje bij de kringloop op de kop tikte want de man was toch van plan de maandag er op failliet te gaan en dan was dit toch nog even mooi meegenomen. Planning, daar gaat het om in 't leven.
In zijn creatie ligt ze er zo te zien nogal volumineus bij en een wel-opgevoed mens heeft moeite om niet in lachen uit te barsten want er is niet één zichzelf serieus nemend wezen te bedenken dat op deze manier op een/de website wil worden afgebeeld. Het is werkelijk GG.*
En dan heb je nog geen reclame gemaakt voor je 'overtuigende zangtalent in combinatie met haar unieke en ontwapenende podiumpersoonlijkheid'. Het staat er echt maar dat komt misschien omdat Francis een Dramatische Potteuze Sopraan is.
En een beetje drama kan geen kwaad, toch?

Wat ze onlangs uit heur keel perste , was 'Nimrod' uit de Enigma Variaties van Edward Elgar. Ongelooflijke mooie -Engelse- muziek waar we prachtige herinneringen aan hebben want we hebben opus 36 talloze keren gehoord van Londen tot Durham tot Aylesbury en alles dat verderop ligt.
En dan zet je nietsvermoedend bij thuiskomst de radio aan en hoor je de negende variatie uit dit ultieme orkestwerk gezongen door.....ik durf het haast niet te zeggen...door door ene FRANCIS van Den Broeke, neen, van Broekhuizen. 
Het was zo ongelooflijk vreselijk dat je je afvraagt hoe iemand dit durft. Een orkestwerk zo vernielen door er een fragment uit te tillen en dat volledig te verkrachten omdat Gekke Hendrika (variant) denkt dat ze zingen kan. Maar dat kan ze helemaal niet.
Waarom was er niemand toentertijd die haar beschermde tegen deze afgang en zei "ga lekker macrameeën schat, is een veel leukere tijdsbesteding. Dat zangtalent van je komt niet uit de verf, zelfs niet uit de grondverf". Hard edoch duidelijk.
En die begeleider op de piano (ene Bak), is een begeleider van likmevestje maar die wonderwel goed aansluit bij de kloon van Corita. Wat een doffe ellende allemaal.
Op You Tube zijn meerdere filmpjes van de duidelijk aan obesitas lijdende Van Broekhuizen te aanschouwen en die zijn stuk voor stuk tenenkrommend vreselijk. Ik zou er haast vergeten bij te vertellen dat Francis zich ook afficheert als 'comédienne' en aangezien we dol zijn op aanwakkerend jolijt met behulp van een flesje uit de Betere Kelder, besloten we om haar als zodanig eventjes te aanschouwen. Langer dan eventjes wordt vliegensvlug onverdraaglijk want het is allemaal van een abominabel niveau.
Beste lezer en lezeressen: het geproduceerde lawaai maar vooral de schaamteloze pretenties van dit wezen zijn zo Godsgruwelijk irritant, dat je je afvraagt wie het zijn die dit gestuntel leuk vinden.
Het is volbloed amateurisme van de bovenste plank en nog lager. Francis vindt het natuurlijk allemaal even mooi en prachtig maar heeft toch maar vast psychische hulp gezocht én gekregen want men is bevreesd dat het anders wel eens mis zou kunnen gaan wanneer ze op een zekere dag beseft dat het hardnekkige schaamrood op haar kaken er niet zonder reden zit.
Dit gaat er nu gebeuren: er wordt een klacht ingediend bij de Court of Human Rights, verder willen we met spoed juridisch advies over de mogelijkheid een vordering, een behoorlijke vordering, in te dienen vanwege gederfde levensvreugde en eisen daarnaast onmiddellijke ruiming van een dramatische sopraan die reageert op de naam Van Broekhuizen, Francis. U heeft het niet gehoord omdat u net bezig was in de tuin het onkruid te wieden, nou wees blij.
Dit is geen zingen, dit is krijsen! Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat Francis zich heeft laten verleiden 'zangeres' te willen worden terwijl ze veel en veel gelukkiger was geworden met spelletjes.
Want ze kan, nogmaals, helemaal niet zingen, ja gillen, maar dat kunnen wij ook tot het behang van de muur rolt. Het is een familiekwaal want broer Tim is eveneens een aanfluiting. Zingt uitsluitend op uitnodiging in bejaardencentra en hospices. En dat moet vooral zo blijven Tim!
Florence Foster Jenkins draait zich om in heur graf.

* Geen Gezicht

NB De Nederlandse dubbelganger van Foster Jenkins gaat met de Britse contrabassist Dominic Seldis (de joker) op tournee. Het publiek dat op deze rotzooi afkomt "krijgt een kijkje in het backstage leven van twee klassieke supersterren". Pure oplichterij en hoeveel mensen trappen erin?

cartoon by Jeffrey Curnow

Friedrich Nietzsche

"Er is maar één christen, en die stierf aan het kruis".

Im Grunde gab es nur Einen Christen, und der starb am Kreuz. 

Marte Röling

Lijkt een beetje op de jonge Ivo Pogorelich....