The future.....

Alexander Malofeev, piano 
Daniel Lozakovich, viool
Yevgeny Chepovetsky, viool
Kit Armstrong, piano
Isang Enders, cello
Ben Kim, piano
Adam Laloum, piano
Ivan Moshchuk, piano
Victor Maslov, piano
Ryota Yamazaki, piano
Daniil Trifonov, piano
Georg Li, piano

Lahav Shani, dirigent (en pianist)
Aidan Mikdad, piano

Benjamin Beilman, viool

Joshua Weilerstein, dirigent

Hannes Minnaar, piano
Lukas Vondracek, piano
Chi Ho Han, piano
Braimah Kanneh-Mason, viool
Arseny Tarasevich-Nikolaev, piano
Igor Levit, piano
Luke Hsu, viool

Paul Ji, piano
Sheku Kanneh-Mason, cello
Víkingur Ólafsson, piano
Taeguk Mun, cello
Seong-Jin Cho, piano 
Claire Huangci, piano
Federico Colli, piano
Jeung-Beum Sohn, piano
Maxim Lando, piano
Kian Soltani, cello
Beatrice Rana, piano
Alexander Ullman, piano
Thomas Guggeis, dirigent
Reinier Wink, cello
Ingolf Wunder, piano
Ziyu He, viool
Nicolas Namoradze, piano
Ivan Bessonov, piano
Eric Lu, piano

Andrei Gologan, piano
Klaus Mäkelä, dirigent (én cellist)
Pavel Kolesnikov, piano
Thomasz Ritter, piano
Tony Siqi Yun, piano
Alexandre Kantorow, piano
Jean Rondeau, klavecimbel 
Jeung-Beum Song, piano
Martin James Bartlett, piano (onthouden die naam...!)
Thomas Beijer, piano
Cristian Grajner de Sa, viool
Can Cakmur, piano
Dmitry Shishkin, piano
Teo Gertler, viool (11 jaar!)
Tae-Hyung Kim, piano
Zlatomir Fung, cello
Christian Li, viool
Emanuil Ivanov, piano
Anton Mecht Spronk, cello
Haruma Sato, cello
Christian de Sa, viool
Emmanuel Tjeknavorian, viool
Long Long, tenor
Sergey Belyavsky, piano
Duncan Ward, dirigent (én componist)
Nikola Meeuwsen, piano

Inmo Yang, viool

Sasha Stychkina, piano

Friedrich Nietzsche

"Er is maar één christen, en die stierf aan het kruis".

Im Grunde gab es nur Einen Christen, und der starb am Kreuz. 

De waanzin die bewerken heet...

Deze verwaande Belg castreert het concert voor 4 klavecimbels (toetsinstrumenten) van Bach en levert BWV 1065 af voor één (1) instrument. De overige drie bestaan niet of staan in de coulissen.
In een bewerking van Noack himself. Deze chagrijnig kijkende pianist (voor intimi Putzi geheten) presteert het om dit machtige concert te fileren op een manier die pijnlijk is: er blijft weinig van over. En ook Vivaldi doet geen oog meer dicht.
Recitals die Noack geeft trekken weinig publiek staat irgendwo. Laat het zo blijven, snel vergeten die man. Hij gaf een reactie - zie onderstaand - maar die slaat nergens op.
NB: het kan nog erger: The Sixteen 'zingen' het tweede deel - Adagio sostenuto - uit het tweede pianoconcert van Serge Rachmaninoff. Dit arrangement van ene Bob Chilcott is zo afschuwelijk, dat je na het beluisteren ervan onvermijdelijk aan de drank gaat.

We are all fools. Such were probably Bach when he arranged Marcello and Vivaldi concerti for solo harpsichords, Liszt who transcribed the Beethoven Symphonies and paraphrased Pagannini Caprices, Ravel who orchestrated Mussorgsky, Stravinsky who reduced his own Petrouchka. But to destroy the original? What a strange notion. The original is very alive and very much there to be listened to if you wish. (And lastly, I do not - at all - play mostly transcriptions, even though this is the part of my work that appears perhaps more on youtube).

Canto Ostinato....schrecklich!!!

Weet u dat van het Canto Ostinato van Simeon ten Holt talloze versies bestaan? en alle op cd verkrijgbaar. Van twee piano's (o.a door het wereldvreemde en humorloze duo Scholtes & Janssens, als je die twee chagrijnig ziet zijn op de treurbuis - kortgeleden nog bij Podium W. - dan is het een en al doffe ellende). 

Vooral juffrouw Scholtes is een frappant voorbeeld van een pianiste die eigenlijk helemaal nergens zin in heeft en liefst thuis was gebleven. Lekker depri op de bank en vooral lijden, heel veel verrukkelijk lijden. In de wachtkamer van de Hemelse Pottenbakker. 

Leuke hobby en 24/7 beschikbaar. Gezelli!

Saai, dor, bewust niet-vriendelijk en oervervelend. Schielijk uit het Hollandse doosje gewipt waaruit de noodzakelijke ambitie en het muzikaal talent al lang geleden verdween. Jammerlijk mislukt dit duo, pretenties zat maar daar komt niks van terecht, de zuurgraad is hoog en dus onverdraaglijk. Akelige lui dit  stel. Overbodigheid speelt de hoofdrol.

Wij hadden in een ver verleden te maken met het Franse pianoduo Katja en Marielle Labeque. Een 2-tal zéér muzikale maar ook geestige dames waar we ongelooflijk veel plezier mee hebben gehad.

Mijn toenmalige vrouw raakte innig bevriend met beide en kon er jaren later nog enthousiast over vertellen. Twee belezen, geestige maar vooral beschaafde mensen.....het was een voorrecht om dit pianoduo te hebben gekend. Als ze in Nederland optraden kwamen de levenslustige dames steevast bij ons logeren en dat waren heerlijke en gedenkwaardige avonden. Wijn uit de Betere Kelder ontbrak vanzelfsprekend nimmer en bleek altijd maar weer een zalige 'begeleider' tijdens deze bijeenkomsten. 

Nu zijn er jonge mensen op weg om ook te proberen hun sporen te verdienen door in het muzikale leven een prima indruk achter te laten. 

We denken dan direct aan Sheku Kanneh-Mason, cello en zijn zus Isata Kanneh-Mason, piano. Als je deze getalenteerde mensen hoort en ziet spelen, dan knalt het plezier er van af. Dat geldt overigens voor de hele familie Kanneh-Mason want elk lid bespeelt een instrument. Wat zou het leuk zijn als we dit type duo's in dit land hadden die én voortreffelijk spelen én er ogenschijnlijk lol in hebben. Maar hier is het is allemaal zo vreselijk serieus, zwaar en chagrijnig, mijn God, en  die moeten nog een lange weg afleggen....

Maar waren we gebleven. Oh ja, we hadden het over Canto Ostinato van die onooglijke druiloor Ten Holt. Voor twee piano's dus, drie piano's tot maar liefst 4 (vier!) piano's, en van 2 kistorgels samen met 2 marimba's, het kan niet op. Zelfs een octet van cellisten heeft de repeterende noten van die tandeloze zenuwlijder op een cd uitgebracht. Ronduit verschrikkelijk! 

Iedereen wil een graantje meepikken van de hype Ten Holt. 't Zou me niet verbazen als er binnenkort een versie voor 1 gehandicapte lesbische mezzo-sopraan ('ze is zo gewoon gebleven...'), 112 piccolo's en een tropical steelband verschijnt die uitsluitend bestaat uit 60+ transgenders. Ik wist niet dak het in me had.

Er bestaat een heuse Canto-industrie.
Telkens maar weer nieuwe opnamen in alle mogelijk combinaties van instrumenten. Maar het blijft pure kitsch. In welke variant dan ook. Oervervelende 'muziek' en misselijkmakend overschat.
De tandeloze componist uit Bergen wordt in vaak één adem genoemd met minimal music kopstukken Philip Glass, Steve Reich en Terry Riley. Wie dit heeft bedacht is een raadsel.

De 'muzikale' goegemeente wordt nu weer opgeschrikt door het zoveelste dieptepunt in de Canto-reeks. Het is de zelfbenoemde pianist Jeroen van Veen (natuurlijk speelde hij ook een schijfje vol met eentonige muziek van Piazzolla, u weet wel, dat is die Argentijn die één melodie schreef en daarna talloze variaties op die ene melodie) die kennelijk niet genoeg krijgt van de omhooggevallen Ten Holt want samen met zijn lieftallige eega produceerde hij wéér een opname, de zoveelste, van de kaskraker. Van Veen bracht ook een cd uit op het Kruidvat-label Brilliant Classics met oervervelende muziek van ene Max Richter, slaapverwekkend maar koren op de molen van de pianist want die is van hetzelfde laken een pak. De luchtigheid is onverdraaglijk. Vreselijk eentonige muziek, beetje Einaudi-achtig en dus niet om aan te horen. Dat er een label is die deze troep uitbrengt, blijft me verbazen.
Van Veen studeerde piano aan het Utrechts Conservatorium bij Alwin Bär en Håkon Austbö en dat zegt genoeg. De eerste leeft niet meer en de tweede bezwijkt binnenkort aan z'n kapsones die een zware last dreigt te worden. Van Veen specialiseerde zich naar eigen zeggen als pianist en componist in minimal music. Speelt naar eigen zeggen in op de behoefte aan beleving, voor jong en oud. Zo organiseert hij lig-en Twitter-concerten, en maakt hij muziek op een piano gemaakt van Lego-blokjes (!)We hebben er naar geluisterd, een eenvoudig mens moet toch wat, en kan u meedelen dat het binnen twee minuten op je zenuwgestel werkt: je begint te zweten, winderigheid is merkbaar en, sterker nog, je krijgt moordneigingen ('diatonisch systeem, met een repetitief karakter') en daarom is het raadzaam geen mensen uit te nodigen tijdens het beluisteren want de overlevingskansen van het nietsvermoedende bezoek zijn uiterst minimaal.
We zullen Ten Holt zelfs eens aan het woord laten:
"De pianisten moeten goed op elkaar letten, elkaar signalen geven, beurtelings de leidende partij op zich nemen, op elkaar reageren. (Ten Holt noemt dat 'de rotonde-mentaliteit'), het is een sociaal proces, een werk in uitvoering. Als je niet meebeweegt met je omgeving gaat het fout. Echte solisten spelen mijn stukken daarom niet graag, die willen hun eigen weg gaan. Het middendeel van Canto Ostinato, bijvoorbeeld, kun je gebonden spelen, maar ook plotseling staccato en dan geeft dat een sterk klankkleur verschil. Het gaat in mijn stukken om een sociaal proces waarin de spelers elkaar moeten vinden. Ik heb dan wel goede pianisten nodig maar geen sterren, want sterpianisten zijn te individualistisch en te zeer solisten. Bij mij moeten ze een interactie met elkaar aangaan. Dat is het geheim".
Dat is juist. Er is niet één pianist van naam en faam die zich waagt aan dit gejengel. Het zijn de lieden van de tweede en derde garnituur die er wel brood in zien (en de duiten opstrijken) en het werk in ontelbare versies op de markt brengen. En het publiek koopt deze rotzooi. Onbegrijpelijk.
(Dat die Aziatische gladjanus nog geen opname uitbracht met deze troep....)

Canto Ostinato XL, Simeon ten Holt

Ten Holt: Canto Ostinato XL, 9 versions on 12 cds
Canto Ostinato (version for piano)
Canto Ostinato (version for two pianos)
Canto Ostinato, for four pianos
Canto Ostinato (version for Three Pianos & Organ)
Canto Ostinato (version for Solo Organ)
Canto Ostinato (version for Two Pianos & Two Marimbas)
Canto Ostinato (version for Multitrack Marimbas)
Canto Ostinato (version for Two Prepared Pianos)
Canto Ostinato (version for Synthesizers)

PS Het Simeonkwartet speelt dit zenuwgepriegel op verschillende locaties in het land. Voor € 32.50 kunt u er bij zijn en voor die prijs krijgt u bij binnenkomst van de zaal vier Oxazepammetjes van 50 mg tegen epilepsie aanvallen en na afloop een Pervitin om u weer op de been te helpen. Er gaan inmiddels stemmen op om zowel dit kwartet alsook uitvoeringen van Canto Ostinato streng te verbieden maar dat is tot op dit moment nog niet gelukt. Helaas

Oscar Wilde

 

'The tragedy of growing old is not that one is old, but that one is young.'

Siehe, ich stehe vor der Tür und klopfe an.....

J.S. Bach

Van dit fenomeen (Alexander MALOFEEV) gaan we nog héél veel horen...

Alexander Malofeev is werkelijk een fenomeen. Waanzinnig muzikaal tot in al z'n poriën en het prettige gevolg daarvan is zijn sublieme spel dat ondanks zijn leeftijd, van een indrukwekkende intensiteit is. Direct bij de eerste noten hoor je dat we hier met een zéér bijzondere pianist te maken hebben.

Er zijn veel uitzonderlijke voornamelijk Russische pianisten en een paar daarvan zijn extra uitzonderlijk zoals Alexander Malofeev (2001). Hoe is het in mogelijk dat een jongen van nog geen achttien (tijdens bovenstaande opname) zo verschrikkelijk muzikaal is en zo ongelooflijk mooi piano speelt. Alsof-ie nooit anders deed.

De combinatie van elegantie en schoonheid in z'n spel is nu al een opvallend kenmerk van deze jonge pianist die ongetwijfeld een glanzende carrière tegemoet gaat en dat gunnen we hem natuurlijk van harte. Als je het over een meesterpianist wilt hebben, luister dan maar eens naar 'zijn' Dumka en je bent overtuigd. Perfectie bestaat niet in deze wereld met één uitzondering: Alexander Malofeev.
Er is geen pianist in Nederland te vinden die dit niveau overtreft. En waarschijnlijk ook niet in de rest van de wereld.
Da's niet raar maar wél waar.

De beste (klassieke) pianisten komen uit Rusland.....

Vsevolod Zavidov  

Daniil Trifonov

Alexander Malofeev

Valentin Malinin
Yevgeny Sudbin

Mikhail Voskresensky
Konstantin Emilyanov
Alexandra Dovgan

Zlata Chochieva
Demian Filatov (12)
Dmitry Shishkin

Marina Yakhlakova

Alexander Kashpurin  

Elisey Mysin
Nikolaj Loeganski
Denis Matsuev

Varvara Nepomnyashchaya

Lukas Geniusas
Tatiana Shebanova

Grigory Sokolov

Dani Kokhanovskii  

Varvara Kutuzova
Roman Borisov
Michael Kaykov

Evgeni Koroliov
Marina Yakhlakova
Alexander Ghindin
Konstantin Scherbakov
Polina Osetinskaya
Ivan Bessonov
Andrey Gugnin
Evgenia Foelsche
Jevgeni Kissin
Rustem Hayroudinoff
Arcadi Volodos
Vladimir Sverdlov
Nikolai Tokarev
Vyacheslav Gryaznov
Igor Levit
Aleksei Volodin
Alexander Melkinov
Mikhail Voskresensky
Mikhail Pletnev
Denis Kozhukhin
Vladimir Skomorokhov
Viktoria Postnikova
Dmitry Masleev
Sergei Dorensky
Yury Martynov
Elisabeth Leonskaja
Igor Zhukov
Svjatoslav Richter
Vladimir Sofronitsky
Maria Grinberg
Pavel Kolesnikov
Alexander Sinchuk
Lyubov Timofeeva
Emil Gilels
Andrei Gavrilov
Anna Vinnitskaya
Boris Berezovsky
Vladimir Krainev
Mikhail Bouzine
Maria Yudina
Alexander Rabinovitch-Barakovsky
Bella Davidovich
Dina Ugorskaja

Anatol Ugorski
Nikolay Khozyainov
Anatoly Vedernikov
Slava Poprugin
Anatoly Sheludyak
Alexey Lebedev
Alexei Ljoebimov

Valentin Malinin

Deni Kokhanovskii

Maxim Emelyanychev

Sergey Tanin
e.v.a.