Amens

Pas recentelijk las ik een bericht op de site van de Tros waar notabene het volgende staat vermeld:
Onbetaalde rekeningen
Ingrid (Amens) stopt privégeld in de Stichting (Muziekklassiek!) om een aantal herdenkingconcerten op te zetten. Maar dat geld ziet ze niet meer terug.
Hoe is het toch mogelijk, ik vroeg het u reeds vele malen, dat de absurde verhalen van dit sujet worden geloofd. Zij heeft nimmer één eurocent is de organisatie van de twee herdenkingconcerten gestoken, integendeel, om maar te zwijgen over haar zgn. financiële 'support' van de Stichting Muziekklassiek! Dat ze dergelijke argumenten de wereld in slingert, is het zoveelste bewijs dat ze wanhopig probeert haar gekkigheid te verbloemen. Ze ging als een bezetene te werk, bestelde tribunes en lichtinstallaties, peperdure cateringen etc. en wist vrijwel iedereen mee te slepen naar dit luchtkasteel dat uiteindelijk op een totale catastrofe uitliep. Haar verzinsels komen uit het 'brein' van een pathologische leugenaar. Waarschijnlijk een snuifje coke te veel geconsumeerd?
Deze weerzinwekkende megalomaan heeft een spoor van vernieling achtergelaten, enorm veel schulden gemaakt, wordt achtervolgd door mensen/bedrijven die haar graag een keertje willen spreken over openstaande vorderingen en weet zich niettemin nog steeds gesteund door een aantal lieden w.o. Mr. Govert Tiddens van Bout Overes Advocaten die kennelijk blind van aanbidding haar huis op zijn naam zette. Mazzeltje voor Amens want er zijn mensen zat die het gaarne onder heur derrière zouden willen verkopen om aan hun centen te komen.
Het wordt tijd voor tegengas en zo zal geschieden. Ik ben het spuugzat dat de aantijgingen zoals deze o.a. op de site van die walgelijke volksomroep staan, alle uit de koker komen van die complete gek die het voor mekaar krijgt om iedereen te manipuleren en naar haar pijpen laat dansen. Dat ze 'opgeborgen' zit in een psychiatrisch instituut, is te weinig: dit soort mensen moet je verbannen naar een op een ver eiland gesitueerde gevangenis, opsluiten en vervolgens de sleutel weggooien. Dit wezen heeft haar hetze zo perfect geënsceneerd..je zou je Borsalino er voor afnemen. Maar dat alles is verleden tijd, de bal ligt nu aan mijn kant en ik kan u verzekeren, trouwe lezer, dat-ie daar een poosje blijft liggen. "Ze is overstuur van de hele situatie" zo ving ik onlangs op....ik hoop van harte dat dit zo blijft want ze heeft in haar intense slechtheid de situatie na 14 maart van dit jaar zo 'gedraaid' met de enige en uitdrukkelijke bedoeling zelf uit beeld te blijven. Liegen, bedriegen, mensen mobiliseren om toch vooral mee te doen met de door haar zorgvuldig opgezette hetze...het is 'r allemaal gelukt maar dat is NU afgelopen.

En dan heb je nog Brand

Dat was ik vergeten te vertellen lieve lezer. "En wat was je dan vergeten te vertellen" hoor ik u nu zeggen. Dat zal ik u zeggen: Anton Brand en nu zegt u weer "wie is in Godsnaam Anton Brand" en dan kan ik reageren door te melden dat meneer als assistent-gemeentesecretaris van een gemeente in het noorden des lands héél belangrijk is maar dat zal u worst wezen. Ik ken u hooggeachte lezer en dit soort feiten interesseren u geen ene moer. U wilt details weten over de mens achter Anton brand, hoe steekt de man in elkaar, hoe kleedt de man zich, heeft de man een vriend of een vriendin (beide kan ook), is de man 'aanspreekbaar' en waarom informeer ik mijn geachte lezers en lezeressen over iemand die u niet kent. Wat is het doel hiervan. Dat kan ik u snel mededelen: geen. Waarom dan toch het onderstaande verhaal over Brand? tja, ik dacht dat het u wél zou interesseren hoe iemand zich alle mogelijke bochten wringt om van een lijst met daarop uitsluitend vooraanstaande namen af te komen. Nu wordt het allemaal te moeilijk, ik vertel het en zie dan maar wat u er van vindt, hoor het wel een keer. (Volgende keer schrijf ik over veel boeiender onderwerpen dan een over gecultiveerde nichten, heen-en-weer geschreven voorwoordjes en ander kakkerij, beloofd!).
Brand wilde erg graag op de lijst waarop het Comité van Aanbeveling stond vermeld ten behoeve van de Stichting Muziekklassiek! Hij deed er nogal wat moeite voor om op de lijst te komen, tsjonge tsjonge, maar een strenge ballotage had verhinderd dat zijn naam op de wachtlijst werd gezet. Brand werd en wordt niet direct in verband gebracht met klassieke muziek hoewel ik laatst hoorde, in de bekende wandelgangen, dat hij en zijn partner zich regelmatig in het pak hijsen, richting Wenen rijden om in de Wiener Staatsoper drie bedrijven "Die Frau ohne Schatten" te zien en vooral 'bij te wonen', daarna een knus hotelletje nemen en de volgende dag terug tuffen dus "geen verband" is het nou ook weer niet. Ziet u ze al staan? twee goed-geklede heren in de barokke ambiance van de Wiener Staatsoper tussen al die sjiek geklede dames & heren, glaasje sekt in de knuistjes en maar klessebessen over Strauss? En dan gaat Brand ongetwijfeld zeggen dat-ie de Oostenrijkse schrijver Hugo von Hofmannsthal zo geweldig vindt en in een adem: én Peppie Bos. Nu breekt uw klomp want u ziet geen verband tussen Hugo en Peppie en dat is er ook niet. U denkt zeker en vast dat de man gek is geworden maar het is gewoon een kwestie van afspraak. Brand heeft toegezegd aan Peppie dat wanneer hij irgendwo is, in Muntendam, Gorssel of Wenen, hij altijd de naam van Peppie zal laten vallen en andersom. Dus voor de duidelijkheid: als Brand zijn eigen schrijfsels promoot, in de pauze van een opera staat te blaaskaken, in de kroeg zit...waardanook: hij noemt altijd, desnoods terloops, de prullaria van Peppie en wanneer Peppie moet kakken, waardanook, dan noemt hij altijd de naam van Brand. Ze ruilen elkanders voorwoordjes uit en vinden elkander Grote Schrijvers. Rustig lieve lezer, hou toch'ns op met die vileine lachjes en cynische kreetjes, bah! De volgende titel in het 'oeuvre' van Brand zal ongetwijfeld "Knielen op een hoop bagger" gaan heten. Zal ook wel weer een bestseller worden.....
Goed, waar waren we gebleven....Uiteindelijk was het Brand dus gelukt op de lijst te komen. Hij liet overal 'vallen' dat-ie er hoera! op stond en schaterde het bijkans uit van vreugde over zoveel gerechtigheid. Niet dan de man ooit iets heeft gedaan voor de SMK! maar daar ging het 'm ook niet om: op lijstjes staan met andere 'prominenten' is meer dan genoeg en dat er zo nu en dan verwacht wordt dat je wat werkzaamheden uitvoert, is niet relevant. Wel moest elk en een bij elke 'meeting' z'n gejeremieer aanhoren over wéér een 'belangwekkende publicatie' ditkeer getiteld 'Liefdeknopen. Bericht van mijn ouders'. Het is het relaas van een katholieke middenstander in een snel veranderende wereld. Daarnaast is het ook het verhaal van een huwelijk, van twee mensen die soms niet met elkaar konden, maar ook niet zonder elkaar.
Tja, wat moeten we hier nu toch van denken beste lezer. Ze konden niet met elkaar maar zonder was kennelijk (ook) niet mogelijk. Het is van alle tijden en Brand weet er geen raad mee, een onsamenhangend verhaal over zijn ouders dat misschien leuk is om aan de bittertafel te overpeinzen maar om dit gezever in boekvorm uit te geven, al dan niet in eigen beheer, getuigt van een mateloze zelfoverschatting. Uitgeverij Passage zag er natuurlijk wel weer wat in en gaf de drukker in een oostblokland opdracht 250 exemplaren te produceren. En aangezien de zojuist genoemde uitgeverij rechtstreeks aan deSlegte levert, zou ik niet naar de reguliere boekhandel lopen maar naar de grootgrutter op ramsjgebied. Scheelt een paar centen en meer had u, een klein maar fijn publiek, er waarschijnlijk toch niet voor over. Tis trouwens de vraag of er nog wel exemplaren zijn want Brand is nogal scheutig met het cadeau doen van zijn boekjes - nog afgezien van de 30 die Peppie ontvangt als slijmpremie - en als je de commentaren/reacties leest op www.liefdeknopen.nl, dan vieren we allemaal feest. Peppie schreef op 2 november van het vorige jaar: Liefdeknopen. Bericht van mijn ouders is een voortreffelijk geschreven, afgewogen en zorgvuldig boek. Opgesteld met oog voor ontroering en detail en een bewonderenswaardig kritische afstand tot de twee hoofdpersonen waar Brand onmiskenbaar veel van houdt.
Maar u had toch ook geen andere reactie verwacht van deze fluim? 'Opgesteld met oog voor ontroering'....bedaar lezer, bedaar.
Door de hetze die Amens tegen ons voerde, kwam een ander vriendje van dit stel, u weet wel dat we het hebben over die andere Grote Schrijver (Brammetje) tot de ontdekking dat Brand op de lijst stond van mensen die de SMK! ondersteunden. Met raad en daad. Dit laatste heeft Brand nimmer gedaan want volgens de overlevering had de goeierd constant huilbuien vanwege de 'relatie met mijn ouders'. Zoveel jaar na dato kan dat toch nog wel invloed hebben op een gevoelige geest lezer! en dan ook nog katholiek, mijn hemel wat een leed en verdriet dit alles teweeg kan brengen...
Al snel ontving het secretariaat van de SMK! een dringend edoch vriendelijk verzoek van de Liefdeknopen-auteur, om zijn naam van de lijst te verwijderen. Nu had-ie notabene zo veel moeite gedaan om toegevoegd te worden aan het Comité..laat de mallerd zich een paar maanden later weer van de lijst verwijderen. Nou moet het toch niet gekker worden. Waarom hebben we dan al die moeite gedaan voor deze Ridder in de Orde-van? Ja u weet het antwoord ook niet, dat heb ik inmiddels al begrepen.
'Zich herinneren is altijd van nut, men kan er niet jong genoeg mee beginnen. Terwijl men probeert te begrijpen wat voorbij is, zou men zelfs nog wat over de verhulde toekomst kunnen leren.'
Steek dat maar in uw zak!

Nederland......

Het schilderij waarop Pim Fortuyn met zijn hondjes Carla en Kenneth staat afgebeeld, is zaterdag op de veiling van de inboedel van de politicus voor 41.000 euro verkocht.
Dit is Nederland. Een schilderij waarop die afzichtelijke blaaskaak staat afgebeeld met twee enge hondjes - 3 x eng dus - voor € 41.000.- aan de man gebracht. Wat zijn het voor mensen die de hele dag tegen die lelijke harses willen aankijken?
Een onderzoek van Interview-NSS wees uit dat 5 jaar na de dood van Pim Fortuyn een kwart van de bevolking nog op hem zou stemmen als hij nu nog in leven zou zijn, meer dan 40% vindt dat de politiek een nieuwe Fortuyn nodig heeft. Uit het onderzoek blijkt verder dat hij gezien wordt als een goed redenaar (57%), iemand met het vermogen om onlustgevoelens stem te geven (37%), relnicht (15%), vreemdelingenhater (10%) en ruziemaker (10%).
6 mei 2002 was voor ons wél een fijne dag....

Schijtlijster

Je hebt journalisten en journalisten en dan zijn er nog journalisten die de 'titel' niet mogen dragen en dat zou verboden moeten worden maar ja, wie gaat dat verbieden? Het is een zgn. vrij beroep met als gevolg dat er talloze minkukels rondlopen die tot die laatste categorie behoren. Dat stel lieden heeft nog nooit gehoord van wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe (de vijf W's) en schrijven dus maar raak. Leesvoer voor ongeletterden.
Een van die stompzinnige 'journalisten' is B. Hulzebos die voor het Dagblad van het Noorden zo nu en dan een artikel mag schrijven. Gaat het de ene keer over de zelfdoding van Hulzebos Sr. (wie interesseert dat eigenlijk?), de andere keer gooit onze Bram er een stukkie tegen aan over waterschappen, pijpleidingen, off-shore gedoe en meer van die nietwetenswaardige onzin. Nog stompzinniger is "een meeslepend verhaal over leven en dood, paarden en mensen, liefde, seks en hogere machten". Wat een drukte. De man moet natuurlijk zien dat-ie brood op de plank krijgt voor een vrouw - hoe bestaat het! - en twee kinderen. Twee nieuwgebakken Hulzebosjes. Heb er meelij mee. Maar goed, het gaat hier niet over het broedsel van Brammetje maar over de wijze waarop hij Amens in de armen is gevlogen. De stommerd. Er verscheen in maart 2009 een artikel over de SMK! dat overduidelijk werd gedicteerd door de patiënt der patiënten. Bram besloot 'ns te bellen om aan te kondigen dat-ie van plan was over de SMK! te schrijven en dat vinden wij natuurlijk prima, geachte lezer. Maar verder dan roddel, viezigheid en achterklap is onze Bram niet gekomen. Ook in zijn tweede artikel ging deze ultieme remedie tegen de liefde enthousiast verder en weer was duidelijk dat Amens hem had voorzien van de meest krankzinnige verhalen (u weet nu zo langzamerhand wel dat haar opzet zelf uit beeld te blijven het motief was, dat dit 'uit beeld blijven' is uitgelopen tot een verplichte opname in een gekkenhuis, geeft bij de oplettende lezer weer met welk type zielepoot we hebben te maken. Ze is wél uit beeld dus dat klopt Godzijdank) die hij vervolgens gretig aan zijn toetsenbord toevertrouwde. Zoals gezegd: roddel en achterklap. Natuurlijk ben ik niet ingegaan op zijn uitnodiging want met dat soort 'journalisten' wil ik geen fractie van een seconde praten. Dat is verspilde tijd en bovendien is de man zo aartslelijk dat je tegenover die tronie absoluut niet wilt plaatsnemen. Je zou je dood schamen om met deze knakker gezien te worden. Bah! Onze Bram zag nu kans zijn vitriool over de SMK! en mij uit te gieten en dat moet welhaast tot een orgasme hebben geleid; wat zal-ie er van hebben genoten om eindelijk de jaren opgekropte weerzin te kunnen gebruiken, heerlijk! In zijn rimpelloze bestaan moet het een welkome afleiding zijn geweest om in het door Amens geregisseerde spektakel een hoofdrol te kunnen spelen. Thuisgekomen heeft de fluim dadelijk z'n vrouw een fikse beurt gegeven want hij was zo geil als een olijf (met dank aan Koenraad Goudeseune), er zijn boze tongen die beweren dat ze heeft gebruld als een vrouwelijke ijsbeer. Die hebben trouwens een klein penisje dus als de ware aard van Bram ooit boven komt drijven, dan heeft-ie nog iets om op te sabbelen.
Zoals gezegd was onze Bram razend enthousiast en werd met de dag enthousiaster. Nu denkt u dat dit niet kan maar geloof me, de lelijkerd raakte oververhit. Hij belde rond, schreef berichten aan wie het maar wilde ontvangen en voelde zich een hele piet. Gelukkig maar. Ondertussen sijpelden de verhalen binnen over het wanbeleid van Amens en de enorme schulden die ze had veroorzaakt. Ze probeerde uit alle macht de boel naar ons door te schuiven maar dat wou maar niet lukken. In plaats dat onze 'journalist' wakker werd geschud en bij zichzelf te rade ging, wist hij van geen ophouden. Hij reisde naar Volendam om met de redactie van Opgelicht! een voorproefje te bekijken van het veelbesproken programma waarin men de verkeerde persoon liet optreden. Niet ik had in dat programma moeten verschijnen maar Amens. Dat heeft inmiddels iedereen wel door maar het feit blijft dat de ellende die dit met zich meebracht, niet te overzien was. Talloze mensen informeerden naar de SMK!, hoe het ging en gaat en wat nu en waarom en daarop talloos veel varianten. Je probeert vanzelfsprekend in alle rust uit te leggen wie de individuen zijn die dit op touw hebben gezet en wie de kar trok om het zover te laten komen. Maar behalve vragen en nog 'ns vragen, kwamen er ook steunbetuigingen waaronder die van de directeur van een grote schouwburg in het zuiden des lands die ons een hart onder de riem stak door ondermeer te schrijven dat hij "in gedachten bij ons was", een zin die u wellicht verwacht tijdens de koffie na afloop van een crematie maar hier werkte-ie ook uitmuntend. Aardige man, beschaafd en een persoon die zich niet van de wijs laat brengen door een 2-tal artikelen van een flutjournalist. Hij raadde ons aan intensief tegengas te geven om te bewerkstelligen dat de SMK! 'op de kaart' blijft en ik kan u tot mijn grote vreugde meedelen dat dit het geval is. Er staat een kamermuziekfestival op de rol dat zich overigens niet afspeelt in het gebied waarin wij wonen maar in een land ten oosten van het onze.
U zult hierover binnenkort meer horen. Zeker is dat er een befaamd strijkkwartet komt spelen tesamen met een grote vriend van ons en reken maar dat er sprake zal zijn van gedenkwaardige uitvoeringen.
Het festival wordt voor de eerste keer georganiseerd en duurt maar liefst zes dagen. De eerste 'aflevering' is in augustus 2010 en voorbereidingen hiervoor zijn in volle gang. U begrijpt dat de PR en overige zaken niet weer worden uitbesteed. Daarvan zijn we genezen. Met dank aan de Heer.
Vrees niet, want Ik ben met u; zie niet angstig rond, want Ik ben uw God. Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u, met mijn heilreiken rechterhand.
Zo, nu hoort u het's een keer van een ander.

Jan Lukas

Jan Lukas Zelenka, later Jan Dismas Zelenka (1679-1745), was een tijdgenoot van Bach en Händel maar dat is aan zijn muziek niet of nauwelijks te horen. En als dit dan soms wel het geval is, dan neigt het eerder naar Händel dan naar de Grote Meester. Wat opvalt aan de muziek van deze componist uit Tsjechië is dat er veel blaasinstrumenten worden gebruikt zoals bijvoorbeeld de bassoon (fagot)die veelvuldig 'opduikt' in de Capriccios en Trio Sonates. Dit is ongelooflijk plezierige muziek en dan met name CD nr. III (van de vijf) waarop de Camerata Bern o.l.v Alexander van Wijnkoop de Sinfonia a 8 concertanti uitvoeren met de oude reus Heinz Holliger (hobo) die zich onderscheidt van andere hoboïsten door zijn enorme virtuositeit (Wikipedia). Op dezelfde pagina is te lezen dat de Triosonates van Jan Dismas Zelenka "aanbevelenswaardige opnamen zijn" en dat kunnen we van harte onderschrijven!

Sanguinisch en Cholerisch

Neen dit zijn geen diseases, hoe komt u daar nu toch bij? Waarom altijd zo negatief beste lezer, dat valt me de laatste tijd vaker op. Ik hou heus wel van u, dat is het punt niet, maar dat negatieve gedoe begint me wel 'ns de keel uit te hangen. Neem een voorbeeld aan mij, monter en opgewekt, altijd 'in' voor een grapje, kwinkslagje hier en een dijenkletsertje daar, kortom, niets aan de handa Halleluja! Neem het leven toch wat luchtiger, geniet er toch van. Natuurlijk zijn er ellendelingen die u plagen, uw bestaan proberen te vergallen, leugens verspreiden en het liefst zien dat uw kist verpulvert tot as (incl. uzelve) maar dat is toch geen reden, lieve geachte lezer, dat u op dit ondermaanse rondloopt als een gefrustreerde idioot? Of wel dan soms, mooie zin: of wel dan soms...
Neen, u moet stoppen met dat gekreun en gesteun want dat interesseert geen mens. Jammer maar waar. En het lijdt tot niets. Stel u nou toch 'ns voor dat u in een inrichting zit waar men met man & macht tracht u te genezen van een ernstige psychische aandoening...dat is toch vreselijk. Amens hoopt natuurlijk dat ze straks weer los mag lopen - hoop houdt de mens immers op de been - maar dat kan, zo hoorde ik recentelijk, wel een poosje duren. Krankzinnigheid kost geld, veel geld maar daar is ze voor verzekerd, laten we daar maar van uit gaan. En anders kan ze toch bij een van die rijke vriendjes van'r aankloppen of zouden die nu 'niet thuis' geven? Je weet het niet. Ik herinner me nog dat we naar een makelaar reden hier in onze mooie stad waar Amens een goed-gevulde enveloppe met flappen haalde en die achteloos op de achterbank van heur auto wierp. "Bemiddelingsflapjes" zei ze er quasi nonchalant bij en dat is best grappig, vindt u niet? Je zet een appartementencomplex in Spanje op je naam en beurt, als de duistere transactie is geregeld, met een voldaan gevoel de centjes. En geen haan die er naar kraait. U dient dit dus ook niet verder te vertellen want dat doen OSM niet. Maar het gaf haar wel ruimte om de daarop volgende maanden weer de Grand Madame uit te hangen en dat doet (deed moet ik eigenlijk zeggen want in een instituut voor gekken hebben ze je onmiddellijk door) ze met verve want haar mate van geliefdheid hing er van af en dan wil je wel eens wat extra's doen, toch? Klein snuffeltje er bij, stukje zalm waar ze zo dol op was (hoe zou de catering in dat instituut zijn? vraag ik me af) en wegspoelen met een mooie Chablis. Denk niet dat er in het instituut waar ze verblijft een goed gevuld wijnrek is, eerder een behoorlijke hoeveelheid ketamine. Moet ze maar niet in vloeibare vorm innemen vanwege de zeer dodelijke effecten. Je kunt er een paard mee omleggen. En ik ben dol op paarden want die zijn heel erg lief. De keuze is dus snel gemaakt.
PS:. Er komt zojuist het bericht binnen dat de Engelse componist Maxwell Davies een opera gaat schrijven over fraude. Misschien dat Amens de hoofrol voor haar rekening kan nemen. 'k Zal het eens voorstellen.