woensdag 7 oktober 2009

Draaikonterij....

Ontving zojuist een email van onze onvolprezen advocaat over een telefoontje van De Ceuninck, u weet nog wel waarvan we ons gisteren afvroegen of het misschien een gekko was uit Madagascar. Maar dat blijkt niet zo te zijn geachte lezer. Het is een gewoon mens van vlees en bloed die voor zijn vriend Mark Doorn, u weet dat is die volgevreten patjepeeër die zich directeur noemt van de Nederlandse Concerstichting in Amsterdam, probeert te bewerkstelligen dat we de aanklacht tegen de dikke deur bij de regiopolitie intrekken. Even uw geheugen opfrissen: Doorn heeft met hartelust meegedaan aan de hetze die Amens op touw zette en trok mede de smaad- en lasterkar die dat sujet optuigde. Met een overvloed aan vilein plezier heeft ze een paar sukkels zo ver zien te krijgen dat ze de kar richting media stuurden die tenslotte werd geparkeerd op het terrein van de Tros in Volendam. Daar heeft dat tuig de hoofdzetel en van daaruit wordt het land overspoeld met de meest ranzige rotzooi die je je kunt bedenken. Geef het volk brood en de Tros.
En wat blijkt? in plaats dat onze George namens Mark Doorn 'sorry' zegt - dat zou je toch gezien het voorafgaande op z'n minst verwachten - gaat de man o.a. beweren dat mijn blog bol staat van grofheden en vooral met beschrijvingen van "drukke sexuele activiteiten al dan niet van betrokkene zelf". Deze hypocriet gaat me eerst lastigvallen met een email waarin een warm pleidooi staat voor dat nijlpaard van de Nederlandse Concertstichting, krijgt een niet te vermijden reactie en gaat vervolgens telefoontjes plegen om te zeggen dat mijn blog bol staat met beschrijvingen van "drukke sexuele activiteiten al dan niet van betrokkene zelf" en doet verderop zijn beklag over een "tsunami aan ongewenste berichten" (leuk gevonden trouwens). Hoe krankzinnig kan een mens zijn? Eerst vanaf april 2009 met hartelust meehelpen mij de grond in te krijgen (missie niet volbracht), daarnaast de meest waanzinnige onzin verkopen, vervolgens je in 't nauw gedreven voelen door de reactie die hierop volgde en nog zal volgen en dan een vrindje ('vrindje' heet dat in die kringen, niet vriend of vriendje, neen, 'vrindje'..een 'vrindje' van me..) opdracht geven een email naar die verschrikkelijke Hofmann te sturen in de hoop & verwachting dat-ie schrikt en huivert. Neen dus. Oordeel zelf geachte lezer en neem een glas Shiraz Cabernet Sauvignon 2005 er bij. Op uw goeie gezondheid!

Zeer Geachte heer Van Balen,
Dank voor het telefoongesprek zojuist waarin ik uw bemiddeling vroeg ter zake beteugeling van de stortvloed aan berichten die ik ontvang van uw cliënt de heer Cornelis Hofmann.
Ik legde u uit dat ik niet geïnteresseerd ben in de pennenvruchten van betrokken, temeer omdat deze berichten (blogs en meer van dat soort communicatiemiddelen) bol staand van grofheden (‘kanker achter de ogen’), ranzige taal en beschrijvingen van drukke sexuele activiteit al dan niet van betrokkene zelf.
Ook mijn goede vriend, Mark Doorn voor wie ik een briefje aan betrokkene schreef, wordt geplaagd door een Tsunami aan ongewenste berichten.
Betrokken beweert dat u namens hem een zaak voorbereidt tegen diverse personen en ik meen dat zulk een voorbereiding niet mag worden bevlekt door schunnige berichten van de heer Hofmann.
Ik dank u zeer voor uw interventie (‘bij gelegenheid’) in deze.
Cordialiter,

Mr. G. de Ceuninck
Den Haag

maandag 5 oktober 2009

"Angst fressen Seele auf"

Goedemorgen geachte lezer, diep beminde....ontving vanochtend een email van een tot dan onbekende mijnheer. George de Ceuninck is de naam en hij is betrokken bij de partij van Rita Verdonk. De naam van de partij ga ik niet noemen want we dienen besmetting door dit soort lieden te voorkomen. Wie is in Godsnaam De Ceuninck? een Belg? de naam van een bij onze zuiderburen gebrouwen biertje? een onlangs op Madagaskar ontdekte gekko? (u weet, ik denk aan talloze mogelijkheden meesttijds), en opeens kwam de aap uit de bekende mouw: een vriendje van Mark Doorn, u weet nog wel, das die knakker die mede de kar van Amens trok tijdens de door haar zorgvuldig opgezette hetze tegen de Stichting Muziekklassiek! en de samensteller van deze veelgelezen en -geprezen blog. Die dus. (zie ook 'Gebakken Lucht' d.d. 21 juni 2009).
Wat wil De Ceuninck, wat wil de man zeggen? oordeelt u zelf maar, u bent mans genoeg om dit te beoordelen maar misschien is het toch niet onverstandig om vantevoren even te melden dat Doorn c.s. op het juridische matje wordt geroepen waar ze aan de rechter mogen uitleggen waarom ze collectief aan de hetze van hun cokesnuivende vriendin hebben meegewerkt. En door het betalen van een fikse schadevergoeding kunnen ze dan hun door en door verrotte ziel vrij kopen zoals je in de kerk een aflaat kunt pinnen. Maar dan zonder de Heer.
Hier volgt de inhoud van de email van George:

Zeer Geachte heer Hofmann,

Tot mijn kantoor heeft zich gewend met een verzoek om advies en bijstand, de heer Mark Doorn te Amsterdam/Zaandam, verder ‘cliënt’.
De heer Doorn kiest in deze zaak domicilie te mijnen kantore, Carolina van Nassaustraat 225 te 2595 SW Den Haag. Correspondentie en / of contact in deze kwestie dient uitsluitend via mijn kantooradres te verlopen.
Cliënt is reeds geruime tijd met u (privé en via uw bedrijf te Groningen) in contact over diverse zaken waaronder de organisatie c.a. van een concert(reeks) van de heer Jeremy Menuhin in en rond de maand april van het jaar 2008.
Cliënt stelt vast dat er een diepgaand meningsverschil is van budgettaire aard en dat dit meningsverschil beslist geen financiële gevolgen dient te hebben voor hem privé, noch zakelijk.
Cliënt heeft uw wijze van benaderen en zakendoen als buitengewoon onprettig en schadelijk voor de muziekbranche ervaren en wenst zijn banden met u, voor zover die er nog zijn, thans volledig tot een einde te brengen.
Cliënt ziet zich geconfronteerd met een overvloed aan gewisselde correspondentie en heeft mij thans verzocht u te melden dat hij u in geen enkel opzicht noch onder enige titel gelden verschuldigd is noch zou zijn.
Cliënt stelt zich voor thans de boeken te sluiten en het “zakelijke avontuur” met u als een gepasseerd station te beschouwen. Hij wenst nu en in de toekomst, geen enkele communicatie meer van of zijdens u te ontvangen, per gewone post noch per E-post noch anderszins.
Indien u onverhoopt mocht besluiten cliënt, rechtstreeks dan wel indirect te benaderen of cliënt’s naam en reputatie in het geding te brengen, in negatieve zin en anderszins, hij via mij onmiddellijk tot juridische actie zal overgaan en u ter zake zal aanspreken. U zult dan kunnen begrijpen dat aan iedere actie zijdens cliënt voor u, zowel zakelijk als privé, aanzienlijk financiële gevolgen zullen kleven.
Ik ga er van uit dat u gelet het gepasseerde tussen u en cliënt en de uiterst belastende publiciteit die u reeds – in deze zaak en anderszins- deelachtig is geworden, thans wijselijk zult besluiten cliënt in het vervolg volledig en onvoorwaardelijk met rust te laten.
Tenslotte meld ik u dat ik van u – gelet de wens van mijn cliënt voortaan verschoond te blijven van uw missives- geen reactie verwacht.
Indien u toch besluit op bovenstaande te reageren, zie ik zulk een bericht graag tegemoet. Het is evenwel mijn voornemen niet met u ter zake in discussie te gaan.

Met vriendelijke groet en hoogachting,

Mr. G. de Ceuninck


U lacht zich te natuurlijk te pletter. Die Doorn heeft de schrik in de benen en probeert nu via vriendje George (Zeer Geachte heer Hofmann....poeh!) te voorkomen dat-ie in de nabije toekomst wordt "aangesproken" en dat is, helaas heren, door het verzenden van deze email niet te voorkomen. Hoe die volgevreten slapjanus het voor elkaar krijgt iemand zo ver te krijgen uit zijn naam een email te sturen is een raadsel maar het zal 'm niet helpen.

woensdag 30 september 2009

Gezellig samen op de foto....

Was u gisteren ook zo verrast reeds lang beminde lezer? Echt? Waar heb ik het dan over, wat wordt hier bedoeld? Kom op.....goed, ik vertel het wel: Peppie stond op de voorpagina - zoals u weet pagina 1 - van het Dagblad van het Noorden. Onze Grote Schrijver zat met zijn veel te krappe gebitsprothese op de foto samen met Arthur Japon en je zag dat-ie apetrots was. Uit de mondhoeken van het toegeknepen bekkie kwam een dun laagje slijm dat langzaam naar beneden sijpelde. "Schrijver- en literatuurjournalist" stond onder de foto en dat is me toch wat..! Wat zal Peppie hebben genoten van zoveel aandacht: "schrijver- en literatuurjournalist", gossie gossie toch. Bij de avondmaaltijd vertelde Peppie aan een geeuwende Japon dat-ie vroeger mishandeld werd en dat-ie al heel vroeg wist dat je niet genoeg kunt hebben aan je eigen piemeltje maar dat je ook graag aan een ander piemeltje wilt frunniken en dat hij, Peppie dus, ook sabbelen als heel erg fijn ervaart "maar dan moet-ie wel schoon zijn" en het liefst wordt geneukt en zelf niet zo'n neuker is. Hij is meer bottom zoals dat heet in die kringen. Ik wist het ook niet maar zo noemen de mannen van de herenliefde dat toch heus echt: je hebt 'bottoms' en 'toppers', tja tis inderdaad een vreemd taalgebruik maar laat dat nou maar zo, erger je er niet aan, hartstochtelijk aanbeden lezer.
Goed, er werd nog een wijntje ingeschonken en hoewel Japon inmiddels met z'n uitdrukkingloze gezicht in de Pasta rucola salade lag te dommelen, kwebbelde onze Peppie maar door over zijn Grote Schrijversschap, z'n steun en toeverlaat Anton Brand (top of bottom?) en over zijn ouders en broers en zuster en natuurlijk z'n enige achternicht uit Epse. Want die was heel tragisch om het leven gekomen maar werd door iedereen zelfs nu nog gememoreerd: ze was de eerste lesbo die in Epse uit de kast was gekomen. Gebruiken ze dat top & bottom jargon ook bij lesbo's? weet u dat?
Inmiddels lag Japon met z'n poepige heufd naast het bord op de rand van de iets te klein uitgevallen tafel (maar dat is in Italiaanse restaurants altijd hetzelfde, veel te kleine tafeltjes) maar Peppie had natuurlijk niets door. Hij praatte en praatte dat het een lieve lust was en vertelde, inmiddels bij zijn 14de levensjaar aangekomen, hoe hij voor de eerste keer - 'mijn debuut' zei-ie giechelend, leuk hè - een nogal fors uitgevallen lul in zijn walmende reetje geschoven kreeg. Hij had het er over dat het wel even wennen was maar had bij zichzelf gedacht "Kom op zeg, ben jij nou een kerel?" en liet het maar over zich heen gaan. Zijn debuut werd geen vriend voor het leven want de man was al op leeftijd (toentertijd 78) maar wist wel van rammen want, zo vertelde Peppie aan een inmiddels licht-snurkende Japon, hij kon drie dagen niet lopen en als zijn moeder vroeg waarom loop je toch zo vreemd met je benen uitelkander mijn jongen, dan deed-ie de ene keer alsof hij niks hoorde of hij loog dat-ie iets verkeerd had gegeten en vliegensvlug naar het privaat moest en dat z'n 14jarige jongensreetje helemaal ruw was van al die schijterij. Nou nou niet zo'n vuile praat riep zijn moeder dan en knikte met heur hoofd alsof ze wilde zeggen "van die jongen komt niets terecht" niet wetend natuurlijk dat onze Peppie een Grote Schrijver zou worden en ooit nog 'ns met Arthur Japon aan een en dezelfde tafel zou zitten kwalmen.
Het werd al laat, Japon was inmiddels van de stoel met rieten bedekking gegleden, had daarbij een winkelhaak opgelopen in zijn mooie pantalon en Peppie werd verzocht door zo'n kleine Italiaanse opdonder om toch vooral zijn kanes opdracht te geven te stoppen en het perceel te verlaten "want we zijne allange diechte". Het dreigde uit de hand te lopen, wat zo gezelli begon liep uit op een teleurstelling veroorzaakt door onze Peppie die zelfs bij het verlaten van het pand niet van ophouden wist. "Weet u wel wie ik ben?" vroeg hij de kleine geile Italiaanse deugniet en terwijl hij met lichte hand richting deur werd geduwd, kwam "Weet u wel dat ik een Groot Schrijver ben?" er nog uit. Japon, inmiddels weer onder de levenden, rekende af - u dacht toch niet dat...tuurlijk niet - schudde een paar keer met z'n aan de bovenkant gemonteerde luizenbol en ging zijnsweegs. Met wie was ik hier vanavond vroeg-ie zich al slenterend af.....

zondag 27 september 2009

Opscheppers & Lawaaimakers...

1 Sergiu Celibidache (met stip) (charlatan)
2 Bernard Haitink (perfect acteerwerk)
3 Eugen Jochum (na Bruckner bestond er niks meer)
4 Zubin Mehta (té grote neus)
5 Roger Norrington (helemaal niks deze man)
6 Mstislav Rostropovitsj (komediant)
7 Jaap van Zweden (bah!)
8 Nikolaus Harnoncourt (wat een energietrekker)
9 Arnold Bax (ach ja....)
10 Hartmut Haenchen (gekunstel met een stokje)

Maestro's

1 Herbert von Karajan (een absolute maestro!)
2 Otto Klemperer (gedegen werk, ongekende intensiteit)
3 Rafaël Kubelik (integer, zéér integer)
4 Sir Malcolm Sargent (flamboyant en geestig)
5 Valery Gergiev (ongekend voor Nederlandse begrippen)
6 Eliahu Inbal (onterecht vergeten)
7 Antal Doráti (Haydn..) (groots en meer)
8 Josef Krips (complete symfonieën van Beethoven beluisteren svp)
9 Seiji Ozawa (goede wijn..enzovoort)
10 Ferenc Fricsay (idem)

Deken van de Orde van Advocaten

En toen kwam er een 'doorgestuurde' brief van mr. S.Sj. Dijkstra, Deken van.., waarin werd geschreven dat Govert Tiddens, u weet nog wel wie dat is, beweerde dat-ie geen enkele betrokkenheid bij Amens had en heeft en dat ik me vergis.
Lachen is niet alleen gezond, het is ook ouder dan de mensheid. Dat blijkt uit onderzoek door evolutionaire biologen, die hebben berekend dat onze voorvaderen al zowat vier miljoen jaar geleden lachten. Net als nu gebeurde dat met enig leedvermaak, want de eerste wankele pogingen om op twee benen te lopen leidden kennelijk tot veel hilariteit.Volgens de Sunday Times, die dat meldt, ontstond de lach wanneer apen zagen hoe andere leden van de groep tijdens hun eerste stappen struikelden en vielen en wilden ze daarmee aan de anderen laten weten dat er wel wat mis was, maar dat er geen reden was tot echte bezorgdheid. Zij kwamen tot de conclusie dat de voorloper van de lach tegenwoordig nog altijd kan worden waargenomen bij mensapen zoals de chimpansee, die wanneer ze worden gekieteld een soort gehijg voortbrengen dat is bedoeld om de harmonie binnen de groep te bestendigen.Maar wat het echte lachen betreft, zegt Gervais: "Wanneer we nu lachen om vallende komieken of clowns, reageren we in feite net als die apen zowat vier miljoen jaar geleden."