Piet Terrasstoel

We zagen van de week Piet van Dijken weer 'ns op een terras zitten. De man zit het liefst op een terras, beetje vooraan, zodat iedereen 'm goed kan zien. Zelfs bij -5 zit Piet op een terras. Je had Henk Terrasstoel maar nu Piet Terrasstoel. Hij zit het liefst voor de gevel van ijssalons en/of koffiebars en gaat zitten met een houding van "ik ben Piet van Dijken en zien jullie me wel goed?", zo'n houding. Nu en dan gaat-ie een beetje 'verzitten' om natte windjes de ruimte te geven te ontsnappen aan de sportkenner en discjockey anus. De secundaire pruritus ani jeukt wel een tikkeltje. Ik vermoed dat er sprake is van kloofjes aan de aars, wellicht ook pijnlijke krampen maar gelukkig heeft Piet een cetomacrogolvaselinecrème voorgeschreven gekregen van de huisarts. Wel gênant dat hij het smeerseltje wel 'ns probeert aan te brengen zittend op een terrasstoel want stel je toch eens voor dat hij op het privaat zit en er komt iemand voorbij die zijn mesmeriserende blik niet ziet. Een ramp! Dus buigt Piet een halve meter naar voren, brengt de rechterhand naar de rand van zijn Zeeman boxershort (mt. 6) en komt er opeens achter dat-ie vergeten is de zalf op de  middelvinger aan te brengen. Opnieuw dan maar. Hij buigt nu zelfs nog wat verder naar voren en ligt bijkans met zijn veel te lange neus in de koude cappuccino want de man is geen grote besteller. Drie uur zitten op een kop koffie is niet ongewoon. Hij weet met zijn vinger de opening te vinden en aan de weltevreden uitdrukking op het verder totaal uitdrukkingsloze gezicht (jaja, dat kan....) is te zien dat de zalf zit op de plek waar het moet zitten. Langzaam trekt onze Piet de utensiliën terug, veegt ze af met een servetje, ruikt er nog eventjes fijntjes aan en neemt een slokje van de afgekoelde koffie. Zo is het goed.
Piet draagt afgedankte overhemden van Mart Smeets en is daar beretrots op. OK, het zijn dure hemden geweest maar toch duidelijk spul voor een kringloopwinkel. Hij weet ze keer op keer uit de container te vissen, gooit ze vervolgens bij dochterlief in de wasmachine en na afloop trekt hij ze vol voldoening aan. Lachend staat hij voor de spiegel maar er is niks te zien want Piet lijdt aan prosopagnosie. De stumper. Niettemin heeft hij het enorm met zichzelf getroffen en toont dat erg graag aan de goegemeente. Hij verkeert ook permanent in de veronderstelling dat iedereen hem leuk, grappig, koddig, interessant en-noem-maar-op vindt maar dat is niet zo. Dat is fout gedacht Piet. Maar dat nemen we je niet kwalijk. Het schouwspel dat je dagelijks opvoert en waar wij zo heerlijk van genieten moet in stand blijven. De blik die je de wereld gunt, de permanente smile op je onderkin en de vele handgebaren ('minzaam zwaaien')...we willen het voor geen goud missen. Hij noemt Smeets een goede vriend en hoewel laatstgenoemde geen idee heeft wie die terrasstoelfetisjist is, laat Piet toch overal waar dat kan de naam vallen. Te vergelijken met Ernst Daniël Smid die ooit Luciano Pavarotti "mijn collega" noemde. Typisch omhoog gevallen amateurs. Schreckliche Leute.
Piet heeft ook een fiets. En als je de man door de stad zien meanderen, zwaaiend dan weer naar links en even later naar rechts en op luide toon wegduikende mensen aanroept, dan liggen wij in een deuk. Op de gesubsidieerde zender Radio Noord presenteert Piet wekelijks een programma over tuinen en tuinmeubelen, het uitvoeren van onderhoudswerkzaamheden zoals: snoeien, rooien van bomen en stronken, het winterklaar maken van de tuin en het onderhoud van het gazon; het leveren van beplanting, bomen, bollen, grond, tuinmeubels en aanverwante zaken; het aanleggen en maken van (sier)bestrating, schuttingen, vijvers, houten schuren, zandbakken en klim- en speeltoestellen.
Vervelend is dat overal waar Piet loopt het gras niet meer groeit.

NB: Piet Terrasstoel gaat een boek schrijven over, hou je even vast!, "mijn parate kennis en ervaringen". En samen met een figuur uit Yde een boek over hyperventilatie en de ervaringen (wat een ervaringen toch allemaal) hieromtrent van BN-ers als die engerd Rene van der Gijp. Soort zoekt soort zullen we maar zeggen.

Broodje waanzin

Sinds kort mag een volslagen idioot zich als 'cheffin' te manifesteren in een broodjeszaak. Nu kunt u zich afvragen wat er zo interessant is aan een volslagen idioot in een broodjeszaak en het antwoord luidt: niets! Maar dit filiaalhoudertje is een loepzuiver voorbeeld van de zgn. Gemiddelde Nederlander. Brutaal, grof gebekt, ordinair, platvloers en een gezichtsuitdrukking die verraadt dat ze misschien wat ernstigs onder de leden zal hebben en mede daardoor continue op oorlogspad is. Je weet het niet. Vriendelijkheid is een woord dat ze niet kent en "ben zwaar beledigd" haar favoriete houding. De dommerik. Mijden dat soort.
De zaak waar ze haar tirannie mag botvieren, elke dag maar weer, is een drukbezochte. Leuk personeel, vooral vriendelijk en steeds alert om de klant tevreden te zien vertrekken. Wij werden tot voor kort correct bejegend maar het opperhoofd van deze franchise onderneming besloot in een vlaag van verstandsverbijstering om een complete gekkin achter de toonbank te zetten. Schept een band kennelijk. Sinds de komst van de skinny en figuurloze surfplank keerde het tij. In plaats dat ze haar lusten botviert als eetgoeroe in een anorexiakliniek maakt ze nu de dienst uit in een broodjeszaak. Zodra je plaats neemt op een krakkemikkig stoeltje, staat onmiddellijk deze machtswellusteling naast je om voor de zoveelste keer te melden dat er geen bediening aan tafel is. Wij willen ook helemaal niet worden bediend door een wandelende tak en negeren haar aanwezigheid. Maar denk niet dat je er zo maar van af bent. Op hoge toon begint de eenvellige vaastrommel te jeremiëren dat de spullen in de vitrine liggen en dat er een keuze gemaakt kan worden uit het rijk geschakeerde aanbod. Alsof je in de eetzaal zit van een **** sterrenrestaurant en de ober een opsomming geeft van wat er vandaag op de kaart staat. Het ergste is dat dit mens, de 'cheffin', niet door heeft hoe volstrekt ridicuul haar gedrag is. En om in een broodjeszaak tegen een in groen uitgedoste alien te zeggen dat psychotherapie de eerste vijf sessies door de zorgverzekeraar wordt vergoed, is not done.
Bij een volgend bezoek aan de, volgens eigen zeggen klantvriendelijke zaak, komt - zoals verwacht - de dame in kwestie met gezwinde pas richting ons tafeltje (108 passen per minuut haalt ze wel) en schreeuwt op hoge toon "ik wil jullie hier niet hebben!" en dat terwijl wij net een discussie hadden wie nou toch het mooiste de waanzinaria zingt uit de tragische opera Lucia di Lammermoor van Gaetano Donizetti: Maria Callas of de slagroomtaart Joan Sutherland. We zullen het nooit weten want werden gehinderd het gesprek voort te zetten door een flatulerende trut van 't zuiverste water.
Dorothy Parker zei het al: “Beauty is only skin deep, but ugly goes clean to the bone.”

PS Zojuist verscheen Dienstbaar zijn is het nieuwe goud van bedrijfsstrateeg Paul Moers. Misschien moet het wicht van hierboven door haar werkgever verplicht worden dit boek te lezen. Als ze al kan lezen....

Gangbang in Moermansk

En het was allemaal zo goed gepland door de jongelui o.l.v. Van der Veen. Heerlijk met z'n viertjes naar Moermansk, pootjebaden in de Barentszzee, bezoekje aan het graf van de onbekende soldaat (en die ligt op diverse plekken dus daarvoor hoef je niet perse richting de Noordpoolcirkel) en tot slot even uitblazen in de kantine van de atoomijsbreker Lenin. Gezellig.
Neen, zo gezellig werd het niet want de jongelui hadden besloten de homo-religie te gaan verkondigen. Emancipatie van de homoseksuelen noemen ze het ook wel. En dan reis je dus naar Moermansk want je zult ze daar wel eventjes vertellen hoe ze die emancipatie moeten aanpakken. Maar daar waren de mensen in deze stad met meer dan 300.000 inwoners niet van gediend. En terecht. Komt daar nota bene een flinterdunne maar vooral aartslelijk lid van Groen Links zijn seksuele voorkeur verkondigen en in zijn kielzog nog drie idioten die hetzelfde doen. En eenmaal opgepakt voor deze acties belandden ze in een hok met z'n viertjes, u weet wel, zo'n benauwd klein hok in een politiebureau aldaar met allemaal boos kijkende agenten rondom. "Ik vond het erg intimiderend" sprak die Groen Links-lullo later ondertussen door zijn schrale haardos aaiend. Zoveel valt er trouwens niet meer te aaien want de 'man' heeft een pruik alsof-ie 20 jaar in een Goelag doorbracht. Enge man.
Terwijl hun bedoelingen zo goed waren: verkondigen dat homi ook mensen zijn en dat iedereen zich in Moermansk zich dat goed moet realiseren want anders......Ja wat anders? Hier ligt een taak voor ons dacht het groepje en banjerde al schreeuwend en gesticulerend over de Lenin Prospekt. Vreemd keken de mensen op maar realiseerden zich even later dat het om een clowneske actie ging van een of andere theatergroep. Onverstaanbaar maar wat gaf het? Maar toch,,ze kwamen niet van hier, dat kon je wel aan die koppen zien.. wat is dit dan in vredesnaam?
Conclusie: de autoriteiten in Moermansk had dit stel griezels een paar weken in voorarrest moeten laten zitten, vervolgens had men Van Dijken van een onduidelijke stichting gebeld en gezegd dat de "stedenband" met Groningen (men weet niet waar dat is maar goed, misschien levert zo'n "stedenband" wel wat op, slimme mensen...) met terugwerkende kracht wordt opgezegd en dat ze iedereen de groeten doen. Maar wel met de opmerking dat ze geen zin hebben om tijd en energie te steken in een paar bezoekers die wel even komen vertellen hoe ze moeten handelen wanneer er een homo opduikt. Dat regelt men zelf wel, Daar hebben ze die gangbang van ongenuanceerde wijsneuzen beslist niet voor nodig.
Straks weer die belachelijke nichtenoptocht in Amsterdam. Een paar politici op de voorsteven en dansen maar jongens. Lekker wiebelen met het achterwerk en als je goed kijkt, dan kun je de prostaat zien liggen. En blèren, vooral hard en lang blèren. Vreselijk. Homo-emancipatie heet dat. In Moermansk binnenkort een dependance? Denk het niet.

De meest vreselijke ooit....(II)

Met stip op 1:
Miranda van Kralingen
("zing een lied of niet")
Tania Kross
Kathleen Ferrier
(leve de vibrato!)
Cristina Deutekom
(of Stientje Engel)
Jo Vincent
(beroemd om de uitspraak: "Zo, die hangt weer voor een jaar")

Berichten aan Jacques (15)

Goedemorgen. Heb een onrustige nacht gehad want heb lang liggen piekeren waarom een dik vet wijf de hoofdrol speelt in, hou je vast...een ponypletvideo. Onduidelijk? wacht, ik ga het je uitleggen want jij volgt natuurlijk alleen maar het shownieuws van en over het volk met implantaten. Geeft niet, moet kunnen. Nu terug naar de pony (neen Jacques, het was geen falabella, die zijn wat kleiner). Stel je een afzichtelijk wijf voor met een zweepje die met haar droge doos op een pony wordt getild door een IPU10 hijsklem en vervolgens door een eveneens Grote Patiënt wordt gefilmd. Dat moet snel dat filmen want het arme dier bezwijkt binnen vijf minuten onder het gewicht van dat zwetende vehikel op z'n rug. Nadat het dier uitgeput en met gestrekte pootjes op de grond ligt, gaat de strontvlieg nogmaals op 'm zitten en steekt een sigaret op. Ik hoop dat de kanker snel toehapt. Er is een bedrijf (Napoleon Riding Cult of NRC) dat dit soort filmpjes produceert en de eigenaar is inmiddels opgepakt door de politie van Allekmaar. En jij dacht natuurlijk dat ze in dit Noord-Hollandse stadje alleen met kaas rondrennen. Dat is onjuist want ze laten ook pony's 'rennen' met een onrendabele er boven op.
Bah..snel maar even naar jouw gedoetje. Hoe vond je die emotionele oproep van de zuster van mega-walg Gordon op YouTube. Nog niet gezien..? Ik dacht een moment dat het diezelfde mevrouw was, je weet wel die van My Little Pony maar dat bleek onjuist: deze was nog afzichtelijker. Komt door de Prednison zegt ze voor het webcammetje. Typisch die mensen die altijd de schuld zoeken van hun lelijkheid en niet (willen) beseffen dat degeneratie de enige reden is. Je moet niet in eigen kring fokken want dan krijg je korte oorlellen en miskleunen. En dat zingt dan ook nog. Maar goed, die zuster wil graag dat haar broers (w.o. die mega-walg) en zusters weer aan een en dezelfde tafel komen zitten want ze is binnenkort 40 jaar getrouwd (arme man...) en ze wil af van de bonje "die al solang duurt". Een van de negen is al gaan hemelen dus dat scheelt een slok op een borrel. Je kunt wel zien dat het een zuster is van Gordon (die past ook niet in beeld) want ze hebben beide een kunstgebit Zo'n goedkope, met zinkvrije kleefpasta van Dentofix. Met als gevolg dat je 'dubbel' praat want die pasta kleeft maar kort. Ik snap niet waarom de analfabetische zuslief niet eerst even "De Liefde, gids voor het gebroken hart" van de hand van haar broer liet voorlezen want dan had ze ook niet voor de webcam hoeven plaatsnemen. Die geplette pony-video is door YouTube gewist en deze wordt een goeie tweede.
Nou beste Jacques, je hebt weer heel wat om over te praten aan de bittertafel. Misschien heb je zelfs al een mening (want qua mening/snelheid ben je een maestro) over de door Joop op te richten dansacademie voor jonge talentjes. Jonge dansertjes met een tutuutje aan enzo. Misschien wordt je wel gevraagd door Joop als bestuurslid. Sla je vast niet af ondanks je volle agenda.....

Feuilleton dl. II (familiebanden)

Het was op een regenachtige en grauwe 14de juni toen we haar naar het graf droegen. Een plek waarop nooit een steen zou worden geplaatst hoewel de achtergebleven 'vriend' van de overledene bezworen had dat dit 'mijn eerste prioriteit is' en dit te pas en te onpas, aan wie het maar horen wilde, meedeelde. Een loze kreet. Zijn drukke bestaan verhinderde dat er actie werd ondernomen om daadwerkelijk een steen op het graf te plaatsen ter herinnering aan de lieve vrouw wier leven geteisterd werd door de escapades van onze held. De held die enige tijd voor haar zelfgekozen dood een relatie had aangeknoopt met een vrouw die op 14 juni haar verjaardag vierde. Maar toen beseften deze versgebakken tortelduiven nog niet dat de gevolgen desastreus zouden zijn. Op elk liederlijk verlopen drankfeest ter ere van wéér een verjaardag, werd de trieste gebeurtenis over de zelfdoding van het meisje uit Friesland angstvallig verzwegen. Over de opzet juist op die dag op te stappen werd heimelijk gegniffeld en laten we er nog eentje nemen. De held van dit verhaal leefde een bestaan dat van hypocrisie en zondigheid aan mekaar kleefde hoewel zijn paapse trekken de boventoon voerde. U kent die afvalligen wel: vilein tot in het gebeente en praatjes zat. De schilder, Xam S want daar hebben we het over, probeert met alle macht zijn werk aan de man te brengen maar dat wil(de) maar niet lukken. God straft direct en soms wat verlaat maar Hij heeft het druk, druk, druk.